پیشگیری از خودکشی با ایجاد امید

تاریخ انتشار: ۱۴۰۱/۰۶/۱۹ ۱۰:۲۱ | تعداد بازدید: 70

دکتر فاطمه پورحاجی عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی تربت حیدریه در آستانه روز جهانی پیشگیری از خودکش اظهار داشت: خودکشی یک عامل مخرب و ساختارشکن در هر جامعه محسوب می‌شود و یکی از ۲۰ علت اصلی مرگ‌ومیر در جهان است.

به گزارش سازمان جهانی بهداشت در سال 2019 سالانه در جهان بیش از 700000 نفر بر اثر خودکشی جان خود را از دست می دهند. علاوه بر این، برای هر خودکشی، بیش از 20 اقدام به خودکشی وجود دارد. در سال 2019  در ایران تعداد خودکشی در مردان 1128 و در زنان 3206 و در هر دو جنس 4334 نفر می باشد. به طوری که میزان خام خودکشی در مردان 7/7، در زنان 2/7 و در هر دو جنس 5/2 گزارش شده است. 

خودکشی عملی عمدی است که باعث مرگ فرد می‌شود. به طور کلی می توان گفت خودکشی اقدامی پرخاشگرانه است که ناشی از ناکامی می باشد و به عبارتی خودکشی به عنوان نتیجه نهایی پرخاشگری است که از درون بر ضد خود جهت گیری شده است و می‌تواند علل گوناگون و پیچیده‌ای داشته باشد. ناامیدی، اختلالات روانی نظیر افسردگی، اختلال دوقطبی، اسکیزوفرنی، اختلال طیف اوتیسم، اختلالات فیزیکی مانند سندرم خستگی مزمن، شکست عشقی، اعتیاد به الکل، سوئ مصرف به مواد مخدر یا دارو، می‌توانند به خودکشی ربط داشته باشد و ثابت شده که این عوامل فرد را بیشتر در معرض خودکشی قرار می‌دهد. اغلب، عوامل استرس‌زا مانند مشکلات مالی، شغلی، مشکلات تحصیلی یا مشکلات ارتباط بین فردی مانند طلاق یا قطع رابطه، آزار دیگران یا قلدری نیز ممکن است در این میان نقش داشته باشند.

دکتر پورحاجی در ادامه بیان کرد با توجه به اینکه شعار امسال روز جهانی پیشگیری از خودکشی، ایجاد امید از طریق اقدام« Creating Hope Through Action » تعیین شده است، اقدامات زیادی می توان انجام داد که عبارتند از:

  1. افزایش آگاهی مردم نسبت به اینکه خودکشی یک مسئله مربوط به بهداشت عمومی است که قابل پیشگیری است.
  2. توسعه پشتیبانی وسیع به جهت پیشگیری از خودکشی.
  3. کاهش دید منفی نسبت به یاری خواستن از متخصصین بهداشت روانی، مصرف مواد مخدر و خدمات پیشگیری از خودکشی.
  4. توسعه برنامه‌ریزی‌های جامعه محور برای پیشگیری از خودکشی.
  5. تلاش در جهت کاهش دسترسی افراد به ابزار آسیب رساندن به خود.
  6. آموزش شناخت رفتار پرخطر و ارائه خدمات درمانی مناسب و جامع.
  7. توسعه و پیشبرد رویکرد درمان بالینی و تخصصی در کلینیک‌های بهداشت روانی.
  8. تسهیل دسترسی به خدمات بهداشت روانی و راحتی ارتباط بیماران روانی و معتادان به آن.
  9. افزایش پوشش خبری و رسانه‌ای در رابطه با مصرف نامناسب مواد، رفتار خطرآفرین خودکشی و بیماری های روانی.
  10. پیشبرد و پشتیبانی از تحقیقات مربوط به خودکشی و پیشگیری از آن.
  11. بهبود سامانه‌های پایشی